Hindistan'ın birçok kırsal bölgesinde, bir kız çocuğunun doğumu tarihsel olarak aile için ekonomik bir yük olarak görülüyordu. Rajasthan eyaletinde bulunan Piplantri köyünde ise radikal bir değişiklik yapmaya karar verdiler.

Her kız çocuğu doğduğunda, komşular onun onuruna 111 ağaç dikiyor ve topluluk bu ağaçları kız çocuğu büyüyene kadar koruma taahhüdünde bulunuyor. Bu girişim, doğumu toplumsal bir kutlama ve ağaçlandırma fırsatına dönüştürüyor.

2006 yılında yerel liderin kişisel bir jesti olarak başlayan bu uygulama, cinsiyet eşitliğini çevresel iyileşme ile birleştiren bir ekofeminizm modeli haline geldi. Köy sadece ağaç dikmekle kalmıyor, aynı zamanda kızların eğitimi ve korunması ile ilgili aile taahhütleri ve finansman sistemleri de oluşturuyor.

Bir Trajediden Değişime

Shyam Sundar Paliwal, 2006 yılında 14 yaşında dehidratasyondan hayatını kaybeden kızı Kiran'ı kaybettiğinde Piplantri'nin sarpanch (köy konseyinin lideri) idi. Cenazeden sonra, onun anısına bir ağaç dikti.

Komşularının bu jest karşısında döktüğü gözyaşlarını gören Paliwal, kızının anısına bir ağaç dikmenin bu kadar büyük bir duygusal etki yarattığını görünce, köyde her kız çocuğu doğduğunda ağaç dikmeye başlayabileceklerini düşündü.

Durum zordu. 2005 yılında hükümet, büyük bir kuraklık nedeniyle su taşımak için trenler göndermek zorunda kalmıştı. Madencilik, toprağı ciddi şekilde bozmuştu. Paliwal, ağaçlandırma ihtiyacını, kız çocuklarının değerine dair kültürel bir değişimle birleştirmeyi önerdi ve topluluk bunu kabul etti.

Ağaçlar ve Eğitim: Tam Bir Sistem

Bu girişim ağaç dikimi ile başlıyor, ancak burada bitmiyor. Komşular 21.000 rupi (yaklaşık 315 dolar) topluyor ve kız çocuğunun ebeveynleri 10.000 rupi (yaklaşık 150 dolar) katkıda bulunarak, kız 18 yaşına gelene kadar bloke edilen bir fon oluşturuyorlar. Bu para, kızın eğitimi veya reşit olduğunda ihtiyaç duyduğu şeyler için kullanılıyor.

Ağaçları dikerken, ebeveynler kızlarının tam eğitim alacağına ve 18 yaşına gelmeden evlenmeyeceğine dair yasal bir belge imzalıyorlar.

Bu taahhüt, Hindistan'ın kırsal bölgelerinde yaygın olan iki sorunu doğrudan ele alıyor: kadın eğitiminin eksikliği ve çocuk evlilikleri. Topluluk, yeni dikilen ağaçların hayatta kalmasını ve büyümesini sağlamak için bir fidanlık ve sulama sistemleri oluşturdu.

Ayrıca, köy aloe vera bitkisini ek bir ekonomik fırsat olarak gördü. Başlangıçta, ağaçları korumak için doğal bir böcek ilacı olarak kullanmak amacıyla diktiler. Sonrasında bitki gelişti ve bu sayede topluluk, onu kozmetik amaçlarla işlemek için küçük bir fabrika kurdu.

Bu üretim, özellikle kadınlar için yerel istihdam yarattı ve önceden var olmayan bir gelir kaynağı oluşturdu. Ağaçlar ayrıca meyve ve odun aracılığıyla uzun vadeli ekonomik faydalar sağlıyor.

Birleşmiş Bir Toplumun Gücü

Yıllar geçtikçe, 350.000'den fazla ağaç dikildi ve Piplantri yeşil bir vaha haline geldi. Ağaçlandırma, bölgedeki su kaynaklarının yeniden canlanmasını sağladı ki bu, sürekli kuraklık çeken bir bölge için hayati öneme sahip. Ayrıca, okuryazarlık oranı da önemli ölçüde arttı.

Diğer olumlu gelişmeler arasında bu girişimin Hindistan'ın kuzeyindeki 147 köy tarafından benimsenmesi ve Paliwal'ın 2021 yılında Hindistan'ın en yüksek sivil ödüllerinden biri olan Padma Shri ile ödüllendirilmesi yer alıyor.

Piplantri, günümüzde bir topluluğun, bir kız çocuğunun doğumunu toplumsal bir yatırım fırsatına dönüştürebileceğini, geleceğini koruyan ekonomik teşvikler yaratabileceğini ve cinsiyet eşitliğini tüm topluluğa somut faydalarla bağlayabileceğini gösteriyor.